Dębica

Mapa (Plan Miasta)

Ważne adresy i telefony

  • Urząd Miejski w Dębicy (UM)
    • 39-200 Dębica
    • ul. Ratuszowa 2
    • Tel.: +48 14 683-81-00
    • www.debica.az.pl
    • E-mail: umdebica@um.debica.pl
    • NIP: 872-10-00-477
  • Starostwo Powiatowe w Dębicy
    • 39-200 Dębica
    • ul. Ogrodowa 4
    • Tel.: +48 14 680-31-00
    • www.powiatdebicki.pl
    • E-mail: info@powiatdebicki.pl
  • Powiatowy Urząd Pracy w Dębicy (PUP)
    • 39-200 Dębica
    • ul. Cmentarna 20
    • Tel.: +48 14 681-08-80
    • www.pup.debica.pl
    • E-mail: rzde@praca.gov.pl
  • Polskie Koleje Państwowe (PKP)
    • 39-200 Dębica
    • ul. Głowackiego 36
    • Tel.: 94-36 (informacja)
    • www.pkp.pl
  • KS "Wisłoka" Dębica
  • Ludowy Klub Sportowy "Igloopol" Dębica (LKS)
  • Miejska Komunikacja Samochodowa Sp. z o.o. w Dębicy (MKS)
    • 39-200 Dębica
    • ul. Sandomierska 3
    • Tel.: +48 14 682-32-92
    • www.mksdebica.okay.pl
    • NIP: 872-00-02-971
    • REGON: 850490500
  • Firma Oponiarska Dębica SA (Opony TC Dębica, producent opon Passio i Vivo)
    • 39-200 Dębica
    • ul. 1 Maja 1
    • Tel.: +48 14 670-28-31
    • www.debica.com.pl/
    • NIP: 872-00-03-404
    • REGON: 850004505
  • Polifarb Dębica
    • 39-200 Dębica
    • ul. Ignacego Mościckiego 23
    • Tel.: +48 14 22 310 95 55
    • www.polifarb-debica.pl
    • E-mail: polifarb-debica@tikkurila.pl
  • Club Moderna
  • Klub Muzyczny "Meduza"
    • 39-200 Dębica
    • ul. Sportowa 28
    • Tel.: +48 14 676-45-85
    • www.meduzaklub.pl
    • E-mail: biuro@meduzaklub.pl
  • Agencja Nieruchomości "Rotex"

O Dębicy

Miasto powiatowe w województwie podkarpackim, na pograniczu Doliny Dolnej Wisłoki, Pradoliny Podkarpackiej i Pogórza Strzyżowskiego, nad Wisłoką. 49 tysięcy mieszkańców (2000). Ośrodek przemysłowy, usługowy i kulturalno-oświatowy; przemysł: chemiczny (duża firma oponiarska Dębica SA, której inwestorem strategicznym jest koncert Goodyear, Fabryka Farb i Lakierów "Polifarb-Becker" Dębica SA), maszynowy (urządzenia i nadwozia chłodnicze) i spożywczy (przetwórstwo mięsa, drobiu, owoców i warzyw - mrożonki); ponadto drobny przemysł mineralny; elektrociepłownia; węzeł kolejowy i drogowy; rozwinięte szkolnictwo średnie; działają: Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Dębickiej, Towarzystwo Gospodarcze; odbywa się wiele imprez kulturalnych, m.in.: Międzynarodowy Turniej Tańca Towarzyskiego, Ogólnopolski Festiwal Filmów Animowanych; liczne obiekty sportowe: stadiony, lodowiska, baseny; z Dębicą jest związanych wielu znanych polskich zapaśników, m.in. K. Lipień i J. Lipień; węzeł turystyczny szlaków pieszych.

Miasto leży na prawym brzegu rzeki; zwarta stara zabudowa centrum skupia się wokół krzyżujących się dróg; w otoczeniu współczesne osiedla mieszkaniowe (największe w zach. części Dębicy); na przedmieściach dominuje budownictwo indywidualne (na południu, na wzniesieniach Pogórza Strzyżowskiego, o charakterze dawnych osiedli wiejskich); zakłady przemysłowe znajdują się w południowo-zachodniej i północno-wschodniej części miasta, w pobliżu linii kolejowej. Zabytkowy kościół parafialny Św. Jadwigi (XVI w., przebudowa 1705-21 i koniec XIX w.).

Źródło:
  1. Wielka Encyklopedia PWN, red. nacz. Jan Wojnowski, PWN, Warszawa 2004

Historia Miasta

Wieś wzmiankowana w końcu XIII w.; siedziba administracji rozległych majątków kościelnych, później własność Gryfitów; prawa miejskie 1358; lokalny ośrodek rzemieślniczo-handlowy; 1772-1918 w zaborze austriackim, 1846 wystąpienia mieszczan i chłopów; ożywienie gospodarcze miasta w 2 połowie XIX w. po wybudowaniu 1856 linii kolejowej Kraków-Lwów i 1887 Dębica-Tarnobrzeg; w czasie I wojny światowej dwukrotnie spalona przez wojska rosyjskie; w okresie międzywojennym w ramach COP uruchomiono tu m.in. fabrykę opon samochodowych. Podczas okupacji niemieckiej, 1942-43 obóz pracy przymusowej (około 1600 osób); 1942-43 getto (około 4 tysiące osób, większość zginęła w obozie zagłady w Bełżcu); w pobliskim Pustkowie baza pocisków rakietowych V-1, V-2; rejon działalności oddziałów partyzanckich Ak, BCh, NSZ; 1945-46 deportacje członków polskiej organizacji niepodległościowych w głąb ZSRR; 1945-49 partyzantka antykomunistyczna (WiN, NSZ). W 1936-75 i od 1999 siedziba powiatu.

Źródło:
  1. Wielka Encyklopedia PWN, red. nacz. Jan Wojnowski, PWN, Warszawa 2004

Staropolski Okręg Przemysłowy

Staropolski Okręg Przemysłowy. Jest to najstarszy obszarowo okręg przemysłowy Polski. Znajduje się w okolicy Gór Świętokrzyskich oraz dolinie rzeki Kamienna. O jego powstaniu zadecydowało niegdysiejsze bogactwo surowców mineralnych (żelazo, miedź, ołów, srebro, kamienie budowlane), lasów oraz zasoby wodne zlewni rzeki Kamienna. Już w neolicie wydobywano tam krzemieni i wytwarzano narzędzia codziennego użytku. W II i III w. obszar znany był szeroko w Europie z rozwiniętego górnictwa i hutnictwa (piece do wytopu metali - dymarki). Dynamiczny rozwój górnictwa i hutnictwa nastąpił w późnym średniowieczu (XVI-XVII w.). Ponownie przemysł rozwinął się w XIX w. i od tego okresu nie miał kraju konkurencji. Najstarszymi jego ośrodkami były: Nowa Słupia, Miedziana Góra, Miedzianka, Kostomłoty, Szydłowiec, Wąchock, Pińczów, Chęciny, Przysucha, Samsonów, Suchedniów, a następnie Kielce, Starachowice, Skarżysko-Kamienna oraz Ostrowiec Świętokrzyski. Pewne ożywienie gospodarcze nastąpiło w latach, gdy tereny Staropolskiego Okręgu Przemysłowego włączono w program tworzenia Centralnego Okręgu Przemysłowego, w skład którego miały wchodzić i wchodziły zakłady przemysłowe 46 powiatów województw: kieleckiego, lubelskiego, krakowskiego i lwowskiego. Poza Staropolskim Okręgiem Przemysłowym obszar ten pozbawiony był niemal zupełnie przemysłu. W 1939 r. przystąpiono więc do budowy kilkudziesięciu zakładów przemysłowych o strategicznym znaczeniu. Znaczącymi w kraju Ośrodkami Przemysłowymi stały się wówczas: Kielce, Radom, Skarżysko-Kamienna, Starachowice, Ostrowiec Świętokrzyski, Lublin, Sanok, Pionki, Stalowa Wola, Rzeszów, Dębica, Niedomice i wiele innych, mniejszych. W czasie wojny zakłady te zostały poważnie zniszczone, zdewastowane, natomiast po wojnie były stopniowo odbudowywane. Dziś jest to region przemysłu metalowego, maszynowego, chemicznego, gumowego, zbrojeniowego, ceramiki szlachetnej oraz materiałów budowlanych. Niektóre gałęzie i zakład przemysłowe, zwłaszcza przemysłu zbrojeniowego silnie poprzednio powiązanego z rynkiem radzieckim, przechodzą boleśnie proces restrukturyzacji. Głównymi ośrodkami przemysłowymi tego regionu są dziś Kielce, Radom Końskie, Stąporków, Skarżysko-Kamienna, Ostrowiec Świętokrzyski, Ćmielów i Suchedniów, w dawnym COP natomiast Lublin, Kraśnik, Dębica, Stalowa Wola, Rzeszów, Mielec, Świdnik i Tarnów.

Źródło:
  1. Polska II, red. nauk. Wiesław Malik, Wydawnictwo Kurpisz, Poznań 2000

Dębica w liczbach

Powierzchnia miasta 34,1 km2 (3 414 ha)
Aktualna liczba mieszkańców (liczba ludności) 46 955
Liczba urodzeń w 2006 roku 469
Liczba zgonów w 2006 roku 333
Ilość osób, które zameldowały się do miasta w roku 2006 347
Ilość osób, które wymeldowały się z miasta w roku 2006 588
Ilość osób, które pracują 17 718
Bezrobocie: liczba bezrobotnych mieszkańców 3 212
Ilość książek w miejskich bibliotekach 223 117 sztuk
Nowopowstałe mieszkania w 2006 roku 90 (o średniej powierzchni 161,1 m2)
Nowe budynki oddane do użytku w 2006 roku 99
Ilość firm, instutycji i przedsiębiorstw (podmiotów gospodarczych) działających na terenie miasta 3 863
Dochody miasta (gminy) 91 984 865,64 zł
Wydatki miasta (gminy) 94 763 105,26 zł
Średnia pensja w powiecie dębicki 2 157,58 zł (co stanowi 81,8% średniej krajowej)
Ilość samochodów osobowych w powiecie dębickim 33 749
Ilość ofiar śmiertelnych w wypadkach drogowych na 100 tysięcy mieszkańców 12,4
Źródło:
  1. Wybrane statystyki z Banku Danych Regionalnych, 2006
2007 (c) www.miaston.pl